บทที่ 32 จอมกะล่อน

ฉันกับป๊ารีบบุกมาจู่โจมบ้านพี่ดิวแต่เช้าเพราะกลัวว่าพี่

ดิวจะหนีไปอีก  คนอะไรหนีเก่งไม่ยอมฟังอะไรเราเลยสักอย่าง  ยังดีที่ป๊าของฉันทุ่มทุนสร้างเพื่อลูกสาวโทรนัดพ่อพี่ดิวจะไปกินข้าวเช้าด้วยกันที่บ้านของพี่ดิว  มันน่าโมโหมากพี่ดิวอ่านไลน์แล้วไม่ยอมตอบ  ทำเอาฉันว้าวุ่นไปหมดไม่รู้ว่าพี่เขาจะเข้าใจข้อควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ